.jpeg)
“ปฏิพัทธ์” ถอยจากเขต 3 เล่าตำนานโรงเรียนเกาะทัง จุดเริ่มต้นเรียนรู้การเมือง วอนเดินหน้าเขตเศรษฐกิจอากาศสะอาด “หัวไทร-ปากพนัง
ได้นั่งสนทนากับ “ปฏิพัทธ์ เมืองสุวรรณ์”ผู้สมัคร สส.เขต 3 สงขลา พรรคพลวัต ด้วยความสงสัยว่า “ไปสมัคร สส.ทำไม สมัครแล้วไม่ลงพื้นที่หาเสียง ปราศรัยเปิดตัวครั้งเดียว กับการขึ้นป้ายไม่กี่ป้าย”
ผม #นายหัวไทร ได้ความจริงว่า ปฏิพัทธ์ถอยกับอุปสรรค ปัญหาเชิงอุดมการณ์ ที่ขัดหรือแย้งกับใครบางคนที่เข้ามาในพรรคพลวัต ทำให้เดินต่อยาก
รายละเอียดการพูดคุยมีมาก และพอจะเข้าใจได้อันเป็นเรื่องที่รับไม่ได้ และยังไม่ใช่เวลาที่จะนำมาเปิดเผย เอาเรื่องอื่นที่เปิดเผยได้ และน่าจะสนุกกว่ามีเล่าให้ฟังกันดีกว่า
ปฏิพัทธ์เป็นเด็กที่เกิดในจังหวัดพัทลุง พ่อแม่ตั้งชื่อให้ว่า “อาฬเนตร”มีพ่อแม่เป็นครู ในวัยเด็กจะออกแนวเกเร จึงถูกส่งไปเรียนโรงเรียนเกาะทัง ตาม.ท่าพญา อ.ปากพนัง จ.นครศรีฯอันเป็นเสมือนโรงเรียนดัดสันดาน
แต่โรงเรียนเกาะทัง กลับเป็นเสมือนจุดเริ่มต้นของการเรียนรู้ทางการเมือง เป็นโรงเรียนการเมืองให้กับ ดช.อาฬเนตร ได้เรียนรู้ถึงความเท่าเทียม ความเหลื่อมล้ำ
ปฏิพัทธ์ หรืออาฬเนตร เล่าให้ฟังว่า โรงเรียนเกาะทัง ในวัยเด็กชื่อนี้มันยิ่งกว่า “เกาะตะรูเตา”สถานที่กักกันนักโทษในสมัยก่อน เป็นชื่อโรงเรียน ที่ไม่อยากไปเรียนตั้งแต่วันแรก หลังรู้ว่าโดนพ่อจับย้ายจากโรงเรียนเทศบาล 1 ในอำเภอ ให้ไปเรียนโรงเรียนเกือบสุดชายแดนของอำเภอ เชื่อมต่ออำเภอหัวไทร มารู้ว่า พ่อกับแม่ เอาเราไปดัดสันดานตั้งแต่ 7 ขวบ เนื่องจากครูโรงเรียนเทศบาลบอกพ่อแม่ว่า “แสบถึงทรวง”กติกาของโรงเรียนเกาะทังคือ ห้ามรังแกเด็กในโรงเรียน ห้ามให้พ่อแม่เสียชื่ออย่างเด็ดขาด ห้ามใช้อภิสิทธิ์ใดใดทั้งสิ้น
“นี่คือเรื่องตกนรกทั้งเป็นชัดๆสำหรับผม” ปฏิพัทธ์ กล่าว พร้อมเล่าต่อว่า
วันแรกเชื่อมั้ยครับสายตาทุกคู่ในโรงเรียน รวมถึงนอกโรงเรียน อะไรมันจะ
เป็นอันหนึ่งอันเดียว กันได้ดีมาก ทุกคู่จับจ้องมาที่ผม เหมือนเราเป็นตัวประหลาด เหมือนเป็นสิ่งแปลกปลอม
เพื่อนนักเรียน ก็ไม่เหมือนจากที่เราเจอโรงเรียนในอำเภอ
ที่นี่เขาดูแข็งแรง เขาเล่นอะไรที่เราไม่เคยเล่น และเต็มที่กับชีวิตจริงๆ จากไม่ชอบ ก็เริ่มเรียนรู้ เพื่อเข้าใจ ว่าที่นี่เขา คิดยังไง และต้องทำยังไงไม่ให้แตกต่าง นี่แหละครับ คือจุดเริ่มต้นของโรงเรียนดัดสันดาน ที่เป็นโรงเรียนการเมือง จุดเริ่มต้นเส้นทางของนักการเมือง ที่บอกว่าเริ่มเรียนรู้แต่บางเรื่องเว้นให้ผมบ้างก็ได้ เช่น รองเท้านักเรียน อาหารการกิน
พ่อแม่ของปฏิพัทธ์ เป็นครูสอนอยู่ที่นี่ด้วย แต่เด็กที่นี้มองว่า เป็นครูใจดี รักเด็ก หึ สำหรับผมมันไม่ใช่ ครูที่หน้ากลัวและใจดำโหดร้ายที่สุดในวันนั้น ทางความคิดผม บอกได้เลย ไม่ต้อง
คิดให้นาน พ่อแม่ผมคือครูปีศาจเผด็จการที่สุด สำหรับผม
จากเด็กที่ร้อยเรียบ ก็เริ่มเรียบร้อย (แค่ฝากฝังไว้ข้างในลึกๆชั่วคราว)
“ทุกท่านทราบมั้ยครับผมมีรองเท้านักเรียน ว่าด้วยความเป็นลูกครู ผมมีถุงเท้านักเรียน มีรองเท้านักเรียน แต่อยู่ดีดี ใวัเช้าวันวันจันทร์รองเท้า ถุงเท้าหายหมดครับ ทราบต่อมาว่า พ่อผมเอาไปทิ้งเรียบร้อย ด้วยเหตุผลที่ว่าเพื่อนๆไม่มีรองเท้านักเรียนใส่ไปโรงเรียน ผมก็ต้องไม่มี”
ปฏิพัทธ์ บอกว่า นึกในใจเกี่ยวอะไรกับกูวะ นี่มันพ่อกูเป็นฮิตเลอร์กลับชาติมาเกิดหรือยังไง นี่คือความคิดในวันนั้น เอาละ กูต้องรอด)
“กูต้องรอดจากภัยที่โรงเรียน ภัยที่โรงเรียนคืออะไร ไม่ต้องมองที่อื่น พ่อแม่ ผมนี่แหละ ภัยร้ายที่สุดของผม รองลงมาก็ครูในโรงเรียน รองลงมาก็เพื่อนร่วมชั้น (โดยเฉพาะเพื่อนชื่อเขียว แม่ผมชื่อเขียวไม่พอ ยังมาเจอเพื่อนชื่อเขียว ทำตัวแบบเขียว ซวยขั้นสุด)
ปฏิพัทธ์บอกว่า เพื่อนเขียวทำตัเขียววยิ่งกว่าแม่ ไม่ใช่เพื่อน ทันใดนั้นความคิดชั่วๆก็เริ่มออก
”กูจีบเขียวนี่แหละ ป.1 ณ เวลานั้น ‘’
ความคิดเช่นนี้ได้มาก็เพราะคิดว่า ถ้าเขียวเป็นแฟนผม ไอ้การทำตัวเป็นแม่คนที่ 2 ที่จับผิดผมรายงานแม่ทุกเรื่องยิ่งกว่าเครื่องโรเนียวในยุคนั้นอีก ถ้าจีบสำเร็จ ผมก็โล่ง ทางสะดวกหน่อย แต่แห้วครับ เขียวมันยิ่งหนักเข้าไปอีก ในใจอ่อ งั้นเอาใหม่ เขียวมีควาญจะฟังฟังหลิน หลินคือเหยื่อรายต่อไป จีบหลินเลย ดีต่อใจนิด และแล้วก็ได้ผล หลินถึงจะไม่ตอบอะไรแต่ก็ทำให้ไอ้เขียวมันหยุดจับผิดผมทั้งวันได้ เอาละมีทางออก เที่ยงเริ่มออกห่างโรงเรียนทีละนิด ทีละนิด
ย่องไปวิ่งเล่นรอบนอกโรงเรียน แอบไปซื้อขนม แม่ค้าข้างนอก เจอพ่อแม่เมื่อไหร่ ผ้าพับไว้ทันที ผมก็ได้เรียนรู้เบื้องต้น
ละ ก็มาต่อที่เรียนรู้กับระบบคมนาคม ทางบกและทางน้ำ ในการเดินทางของพี่น้องประชาชนในช่วงน้ำหลาก จากบ้านพ่อต้องไปจอดรถไว้ที่สูง และนั่งเรือไปโรงเรียนผมก็เช่นกัน ได้เรียนรู้น้ำท่วม แล้วชาวบ้าน กับโรงเรียน เขาอยู่ร่วมกันพึ่งพาอาศัยกัน เป็นอะไรที่น่ารักมาก ผมก็เป็นธรรมดา ก็เริ่มหาเรื่องทำตอนเที่ยงๆตกปลาสิครับ ตกปลาหมอกับเบ็ดที่ทำจากลูกตัวแม็กเย็บกระดาษ ทุกท่านเชื่อไหมครับ จากน้ำท่วมในวันนั้น ตอนผม 7 ขวบ วันนี้ผม40กว่าเข้าไปแล้ว น้ำท่วมยังท่วมยังอยู่ ไม่มีใครแก้
โตขึ้นมา เราเริ่มเห็นสิ่งที่หายไปเรื่อยๆ ยิ่งนาน ยิ่งหด ยิ่งสั้น อย่าคิดมาก
หาดทรายครับ หดสั้นตามวันเวลาที่นานขึ้นๆ จนวันนี้ น้ำทะเลถึงถนน ในช่วงมรสุม คลื่นทะเลข้ามมายังถนน ทางออกตรงนี้คือทำโครงการเสริมทราย เพื่อคืนความเป็นธรรมชาติคู่รักที่ขาดกันไม่ได้ น.ส.หาดทราย กับ นายชายฝั่ง เข้าคู่ชู้รักที่เหมาะสม และตัวช่วยที่กันรักร้าว ร้าวแล้วก็ทำหน้าที่สารเครือบ กาวประสานใจ กังหันลม ต้องยื่นออกไปในทะเล เพื่อลดความแรงของลมที่จะขึ้นฝั่ง รวมถึงฐานของกังหันลมจะเป็นแนวชะลอความแรงของคลื่นได้เป็นอย่างดี
แต่จะเกิดไม่ได้ ถ้าไม่มีผู้แทน (สส.) และผู้บริหารบ้านเมืองคิดจะทำ คิดจะทำแต่ไม่ตามแนว ก็ไม่ได้อยู่ดี
“เขตเศรษฐกิจพิเศษอุตสาหกรรมอากาศ
สะอาด (เท่านั้นครับ) ภาคใต้วันนี้ยังไม่สามารถประกาศเขตพิเศษทางเศรษฐกิจเพราะชาวจะนะ จ.สงขลาบางส่วนไม่รับอุตสาหกรรม ดีที่สุด โอกาสมาพร้อมกับความวุ่นวายของการประท้วงชาวบ้านและเจ้าหน้าที่ของรัฐ อยากจะบอกพี่น้องชาวจะนะ-เทพา
ว่า ปากพนัง หัวไทร ขอเป็นผู้เสียสละ รับไว้เอง
แต่เป็นเขตพัฒนาด้านอากาศสะอาด นี่แก้ปัญหาในระดับประเทศ ระดับโลกเลยนะครับ เพราะประเทศเราได้ไปทำข้อตกลงการปล่อยแก๊ซพิษเรือนกระจก และลดโลกร้อน ในเวทีโลก แต่วันนี้เราปล่อยเวลาผ่านไปก็โดนกดดันเป็นระยะๆ ปัจจุบันถึงขั้นว่าประเทศไทยทำไม่ได้จะถูกจัดการตั้งกำแพงภาษีกีดกันสินค้าส่งออกทันที นี่ปัญหาที่รอช้าไม่ได้ ต้องฝากบอกพี่น้อง จะนะ และเทพา ชี้เป้าไล่ให้มาที่เรา ดีที่สุด ทางนี้ยืดอกเสียสละเพื่อคนจะนะ,และเทพาได้ แต่ท่านประท้วงอย่างเดียวไม่ได้ต้องขับไล่ ดันส่งให้พ้น มาลงที่สถานที่ื รับภาระให้พวกท่านทุกคน แก้ปัญหาในเวทีโลก ระเบียงเศรษฐกิจครบ 4 ภาค
ผู้ค้าส่งออกไม่ถูกกีดกัน เกษตรกรก็มีกำไรรายได้มีกำไรเพิ่มขึ้น
ปฏิพัทธ์ บอกว่า ผมไม่เพียงแค่ต้องทำ วอนพี่ๆเพื่อนๆน้องๆที่ร่วมสมัคร สส.ในเขตพื้นที่ มาร่วมพูดคุยกันสักวัน มาตกลงกันหน่อยมั้ย ว่าถ้าผมไปไม่ถึงการเป็นผู้แทน เรื่องนี้ต้องช่วยกันรับไปช่วยกันทำงานเมื่อเกมส์จบ พี่มานะ ยวงทองว่าไง เรามาเจอกันหน่อยมั้ย นายกน้ำ ประสานพาตัวมาที
วาริน ชิณวงศ์ นายกฯอบจ.นครศรี ผมใช้สิทธิของการเป็นน้อง และการที่ถูกนายกฯใช้สมัยหอการค้า วันนี้นายกน้ำต้องจัดเวทีให้ผมกับพี่มานะได้มาเจอกันหน่อย ได้ข่าวท่าน พิพัฒน์ รัชกิจประการ รมว.คมนาคม ก็มานครฯบ่อยให้ท่านมาร่วมเป็นพยานด้วยเป็นผู้ใหญ่ที่เหมาะสม จัดในพื้นที่ริมเล ให้ช้างเหยีบนาพระยาเหยียบเมือง ให้หัวไทรและปากพนังหน่อยจะดีมาก ผมเชื่อในความนักเลงของท่านรัฐมนตรี คนนี้คนจริง นักเลง อีกอย่างผมกับท่านก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ญาติผมก็อยู่กับท่านหลายคน ที่พัทลุง ไหนจะพี่ท๊อป ไหนจะอดีตนายกชัยบุรี ฟาร์มกุ้งผมท่านก็เคยไป หรือแม้แต่ภรรยาท่าน ดร.นาที ผมก็เคยช่วยงาน
รร.เกาะทังจึงเป็นโรงเรียนดันสันดานปฏิพัทธ์ และเป็นจุดเริ่มต้นให้สนใจการเมือง การเมืองที่วันนี้ไม่น่าสนใจ ไว้ในอนาคตค่อยว่ากัน
#นายหัวไทร
#ทำเฒ่าเรื่องเพื่อน
#โรงเรียนเกาะทัง
.png)
